Türk Milleti’ne büyük suikast (5)
Osmanlı İmparatorluğu çalkantılı bir dönemden geçerken Batılı emperyalist devletler de boş durmamakta; hem kendi halklarına hem de dünya kamuoyuna yönelik yayınlarla Türkler aleyhine propaganda yürütmektedir. Siyasetçileri de sert ve düşmanca söylemleriyle dünyanın ilgisini Osmanlı İmparatorluğu’na, dolayısıyla Türklere çekmeye çalışmaktadır.
Bu yayınların ve konuşmaların bazı örneklerini verelim.
Eski İngiltere Başbakanı William Ewart Gladstone (9 Eylül 1876): “Türkler artık kötülüklerini yanlarında götürsünler; bunu yapmanın tek yolu da kendilerinin gitmesidir. Zaptiyeleri, müdürleri, binbaşıları, yüzbaşıları, kaymakamları ve paşaları; hepsi, bütün eşyalarıyla birlikte, umarım ki harap ettikleri ve kirlettikleri bu vilayetten (Bulgaristan) çekip giderler.”
İstanbul’da yayın yapan Stanboul gazetesi (8 Aralık 1876): “Türkün artık Avrupa’da hüküm sürmesine daha fazla hoşgörü gösteremeyiz. Türklere her şeyden önce yüzlerini doğuya çevirmeleri ve Boğazların batısını tümüyle terk etmeleri gerektiği anlatılmalıdır. Türkler Avrupa’dan hemen çıkarılmalı, Avrupa’dan hemen yok olmalıdır.”
Daily News gazetesi (19 Eylül 1878): “Türk yönetiminin üstün ırklar üzerindeki hâkimiyeti kaldırılmalıdır.”
İtalyan başbakanlarından Francesco Crispi (3 Mart 1897): “Türklerin Avrupa’daki varlığı insan haklarına sürekli bir hakarettir. Türkler dört buçuk yüzyıldır ne Avrupalılaşabildiler ne de üzerlerinde gaddar bir egemenlik sürdürdükleri ırkları ulusal bir potada eritebildiler. Türkiye’de ırklar soylarına göre değil, dinlerine göre ayrılırlar.”
31 Ocak 1896 tarihinde ABD Senatosu ve Temsilciler Meclisinin 54. Kongresinde alındığı belirtilen karar da Batı basınında yer alan söylemleri destekler niteliktedir. Kararda şöyle denilmektedir:
“Uluslararası Hristiyan Komitesince, din, mezhep ve milliyetine bakılmaksızın geçici bir Hristiyan yöneticinin Türkiye’nin başkanı olarak seçilmesini müteakip, Osmanlı İmparatorluğu’nun mevcut bölgelerinin sınırlarla ayrılması, bu bölgelerin Hristiyan eyaletleri kabul edilip Hristiyan gücünün ‘Türkiye Birleşik Devletleri’ adı altında toplanması. …”
Söz konusu kararda yer alan “başkan” ve “Türkiye Birleşik Devletleri” ifadeleri size de tanıdık geliyor mu?
Fransız Le Figaro gazetesi de 24 Ekim 1912’de şöyle yazmaktadır:
“Türklerin Avrupa’daki günleri sayılıdır. Türkler geldikleri yer olan Asya’ya yerleşmelidirler.”
Ancak bir Mustafa Kemal çıkacak ve ne kadar yanıldıklarını yüzlerine çarpacaktır.
ABD Başkanı Thomas Woodrow Wilson, 8 Ocak 1918’de on dört maddelik Amerikan savaş amaçları bildirisini yayımlar. (Wilson İlkeleri) Bildirinin on ikinci maddesi doğrudan Osmanlı İmparatorluğu ile ilgilidir:
“Mevcut Osmanlı İmparatorluğu’nun Türklerin yaşadığı bölgelerinde güvenli bir egemenlik sağlanmalı; ancak hâlen Türk yönetimi altında bulunan diğer milletlere de yaşam güvenlikleri konusunda kesin güvence verilmeli ve özerk gelişimleri için hiçbir engelle karşılaşmayacakları bir fırsat tanınmalıdır. Çanakkale Boğazı ise uluslararası güvenceler altında bütün devletlerin gemilerine ve ticaretine sürekli olarak açık bir geçiş yolu haline getirilmelidir.”
Kısaca bu düzenleme, Osmanlı Devleti’nin çok uluslu yapısının farklı kimlikler üzerinden yeniden düzenlenmesini öngörmektedir. Çanakkale Boğazı’nın uluslararası (sömürgeci) güvenceler altına alınması da Türk egemenliğinin sona erdirilmesini beraberinde getirmektedir.
30 Ekim 1918’de Mondros Mütarekesi (Ateşkes Antlaşması) imzalanır. Bu mütarekeyi İtilaf Devletleri adına İngiliz Akdeniz Filosu Komutanı Amiral Sir Somerset Arthur Gough-Calthorpe, Osmanlı Devleti adına ise Bahriye Nazırı Rauf Bey, Hariciye Müsteşarı Reşat Hikmet Bey ve Yarbay Sadullah Bey imzalar. İmparatorluğun başında son Osmanlı padişahı VI. Mehmet Vahdettin bulunmaktadır.
Mondros Mütarekesi’nin ardından İngilizler hiç vakit kaybetmeden Musul’u işgal ederler. (3 Kasım 1918) Ortadoğu petrollerinin ele geçirilmesi açısından önemli bir adım atılmıştır. Mütarekenin 7. ve 24. maddeleri ile diğer hükümleri gerekçe gösterilerek Osmanlı İmparatorluğu’nun toprakları İngiltere, Fransa, İtalya ve Yunanistan tarafından işgal edilmeye başlanır.
Tarih anlatılarında Birinci Dünya Savaşı’nda Almanya’nın yenilmesiyle müttefiki Osmanlı Devleti’nin de yenilmiş sayıldığı ifade edilir. Ancak bu durum, Türk milletinin mücadelesi açısından doğru değildir. Almanya’nın yenilmesi, Türklerin de yenildiği anlamına gelmemektedir. En azından Mustafa Kemal böyle düşünmektedir.
Sadrazam Ahmet İzzet Paşa, o sırada Yıldırım Orduları Grubu Komutanı olan Alman Mareşal Liman Von Sanders’in elindeki tüm grup komuta ve koordinasyon yetkisini Mustafa Kemal Paşa’ya devretmesini bildirir. Bunun üzerine Mustafa Kemal Paşa, devir teslim işlemi için Adana’ya gelir. (31 Ekim 1918)
Yetki teslimi sırasında Liman Von Sanders Paşa üzüntüyle şöyle der:
“Yenildik, bizim için her şey bitti!”
Mustafa Kemal Paşa ise son derece sakindir:
“Savaş müttefikler için bitmiş olabilir ama bizi ilgilendiren savaş, kendi istiklalimizin savaşı, ancak şimdi başlıyor.”
İşte bu sözler, Adana’ da Millî Mücadele’nin başlangıcı kabul edilmiş ve tarihe geçmiştir.
Devam edecek…
Tülay Hergünlü